Onze kandidaten
Met trots presenteren wij onze kandidaten voor de gemeenteraadsverkiezingen 2026-2030
01 Herman Kuijpers
Een huis met een verleden toekomst geven
Herman (71) is een man die weet wat aanpakken is. Geboren en getogen in Zwolle, runde hij jarenlang naast zijn werk een Bed & Breakfast 'De Verbinderij' in De Krim. Na zijn pensioen, vier jaar geleden, zochten hij en zijn partner Anjo de rust en het groen op. Ze vonden hun droomplek net buiten de kern van Veeningen. "Het huis was eigenlijk onbewoonbaar en de tuin volledig overwoekerd," vertelt Herman. "Maar het was een huis met een verleden. Wij wilden het weer toekomst geven."
Met veel geduld, spierpijn en hout van lokale zagerij 'Drenthe Zaagt' heeft hij de woning gerenoveerd. "Ik heb veel zelf gedaan en vooral geleerd dat fouten maken erbij hoort. Dan probeer je het gewoon opnieuw." Tussen het klussen door geniet hij van wandelingen met hond Twinkel in de bossen van Echten of het speelbos in Veeningen, waar hij binnenkort graag met zijn kleinzoon van anderhalf naartoe gaat.
Begrip en wanhoop
Hoewel Herman zijn hele leven al links en groen stemt, was hij nooit lid van een partij. Dat veranderde toen hij in coronatijd naar Veeningen verhuisde en de sfeer zag veranderen. De vlaggen hingen op de kop, het debat werd harder. Maar waar velen oordelen, zocht Herman naar de nuance.
"Ik snap de boeren heel goed," benadrukt hij. "Ze zijn decennialang door de overheid uitgedaagd om enorme investeringen te doen in nieuwe stallen en machines, telkens weer op basis van ander beleid. Daar word je radeloos van."
Toch raakte de verharding en intimidatie in het debat hem ook. "Ik werd er een beetje stil van. Ik wilde niet dat die guurheid wint." De geboorte van zijn eerste kleinkind gaf de doorslag: hij kon niet langer aan de zijlijn staan. Hij wil werken aan een eerlijke toekomst zonder mensen tegen elkaar uit te spelen.
Kunstenaar en verbinder
Herman is opgeleid als kunstenaar en die blik neemt hij mee de politiek in. "Ik heb geleerd te bouwen met materialen die voorhanden zijn, maar hun functie kwijt waren. Het verleden is de basis van de toekomst." Als lijsttrekker ziet hij zichzelf als een smid. "Ik luister naar de stille buur én naar de luidruchtige buurtgenoot. Vervolgens zoek ik het gezamenlijk belang. Een beetje vuur, een beetje afstand en dan samen smeden tot een resultaat waar iedereen zich in kan vinden."
Samen uit de impasse
Zijn visie voor De Wolden is ambitieus en holistisch. Wonen, natuur en zorgzaam samenleven zijn onlosmakelijk verbonden. Zijn concrete wensen zijn helder: de maximumsnelheid op verbindingswegen naar 60 km/u voor de veiligheid, en een straatje meer met biobased woningen van eigen bodem in een gezonde omgeving.
Zijn groenste droom gaat over een uitweg voor de landbouw, gebaseerd op samenwerking. "Ik zie een coöperatie voor me waarin boeren, die daarvoor openstaan, begeleid worden naar een circulaire bedrijfsvoering. Niet als dwang, maar als kans om uit dat systeem te breken." Herman ziet graag De Wolden over vier jaar als de eerste volledig circulaire agrarische gemeente van Nederland. “Gezond De Wolden, natuurlijk samen." Als realist is hij ook tevreden als we dat doel over 8 jaar hebben bereikt. "We doen het voor onze opgroeiende kinderen."
En wat men nog niet van hem weet? Herman lacht: "Dat houd ik geheim. Laat er wat te raden overblijven, dat is de beste uitnodiging voor een goed gesprek."
02 Henk van IJzendoorn
Van ijskampioen tot politieke topsportmentaliteit
Als je Henk zoekt, is de kans groot dat je hem buiten vindt. In het buitengebied van Ruinen geniet hij samen met zijn partner en hun hondje van de natuur: van de vossen en de eekhoorns tot de prachtige vlinders. Maar ‘genieten’ betekent bij Henk vaak ook: in beweging zijn.
De passie voor sport zat er al vroeg in. In 1963, toen hij acht jaar oud was, werd Henk al schaatskampioen van Tiel. Die liefde voor het ijs is nooit meer verdwenen; hij schaatste maar liefst drie keer de Elfstedentocht. Daarnaast is hij fanatiek hardloper en fietser. De Wolden is wat dat betreft zijn ideale speeltuin, met de prachtige mountainbikeroutes en het Echtener bos om de hoek.
Die sportiviteit bleef niet beperkt tot hobbyen. Henk was jarenlang manager en trainer van een mountainbiketeam op internationaal niveau, die tot twee keer mee deed aan de Olympische Spelen. Diezelfde topsportmentaliteit en discipline neemt hij nu mee de politiek in.
Een warm en open huis
Naast zijn sportieve carrière werkte Henk ruim 42 jaar in het onderwijs, waarvan de laatste tien jaar als basisschooldirecteur. Nu hij met pensioen is, zet hij zijn tijd en energie in voor anderen. En dat gaat ver: zijn huis in Ruinen biedt niet alleen onderdak aan hemzelf, maar is ook een veilige haven voor Mohamed en Maria, die oorspronkelijk uit Syrië komen. Henk noemt hun aanwezigheid "een verrijking van onze kijk op de wereld." Het onderstreept precies waar hij voor staat: solidariteit en goed voor elkaar zorgen.
Boerenzoon op de maaidorser
Wat veel mensen niet weten, is dat Henk opgroeide als zoon van een agrarisch loonwerker in de Betuwe. Als 15-jarige reed hij – met toestemming van pa om te spijbelen – al op de maaidorser om de oogst binnen te halen. Hij zag het landschap echter veranderen: de kleinschalige gemengde bedrijven verdwenen en de machines werden groter.
Die achtergrond voedt zijn grootste politieke wens voor De Wolden: een voedselsysteem dat samenwerkt met de natuur. Henk droomt van een landschap waar de koeien weer in de wei staan, het grasland vol kruiden staat en waar meer bomen en heggen zijn in plaats van eindeloze akkers met maïs.
Niet langer aan de kant staan
Zes jaar geleden besloot Henk dat toeschouwer zijn niet meer genoeg was. De zorgen over klimaatverandering en de wereld die we achterlaten voor de volgende generatie waren te groot. "We zijn hard op weg om een onleefbare aarde achter te laten," zegt Henk. Dat vraagt om actie, juist ook lokaal.
"Omdat ik geniet van mijn pensioen, heb ik voldoende tijd om de uitgebreide dossiers, die een raadslid ter voorbereiding aangeleverd krijgt, goed te lezen. Ook ga ik graag met inwoners in gesprek over hun visie en zorgen over gemeentelijke onderwerpen." Henk wil precies weten wat er speelt om zo het geluid van de inwoners in de raadszaal te laten horen.
Zijn ideaalbeeld voor over vier jaar? Een gemeente waar huizen energieneutraal zijn, het openbaar vervoer goed geregeld is, en bovenal: een De Wolden waar iedereen welkom is.
03 Wanda Offereins
Drenthe past als een jas
Vier jaar geleden, net na haar vijftigste verjaardag, verruilde Wanda het stadse Amersfoort voor de rust en ruimte van een buurtschap bij Ruinerwold. De kinderen waren het huis uit, wat de weg vrijmaakte voor een nieuw avontuur. Samen met haar man, twee honden, een kat en een paar kippen vond ze hier haar plek. "We hebben nog geen seconde spijt gehad, Drenthe past ons als een jas. Ik wil hier nooit meer weg," vertelt ze enthousiast.
Hoewel ze zichzelf bescheiden geen 'echte Drent' noemt, geniet ze volop van wat de streek te bieden heeft. Liefst op de fiets. "De schoonheid is hier eindeloos: bos, heide, water en charmante dorpen." Wanda koopt graag lokaal en struint met plezier door Kringloop De Wolden, Het Ambacht of Boerenstreek. "Zoveel natuur is een verademing en de dorpen vind ik heel gezellig."
Van cabaret tot de was doen
Stilzitten is er niet bij. Wanda werkt als communicatieadviseur bij de gemeente Zwolle en studeert in deeltijd aan de Kunstacademie Friesland. Toch is er één verrassend detail dat bijna niemand weet: eind 2019 schreef en speelde ze een oudejaarsconference. "Gek genoeg kwam Ruinerwold daar al in voor, terwijl ik toen nog geen idee had dat ik er zelf terecht zou komen," lacht ze.
In haar eigen buurtschap draagt ze heel concreet haar steentje bij. Wekelijks doet ze de was voor het dorpshuis. "We wonen hier niet alleen maar voor onszelf," vindt Wanda. Dat geldt ook voor haar man, die binnenkort actief wordt voor Dorpsbelangen. Meedoen is voor hen vánzelfsprekend.
Samen rooien
Die betrokkenheid komt voort uit een dieper gevoel. "De tijd waarin we leven is spannend," zegt Wanda ernstig. "Grote conflicten ver weg, maar ook dichtbij staan mensen sneller lijnrecht tegenover elkaar. Daar maak ik me zorgen over."
Ze is in 2006 overtuigd lid geworden van de PvdA en gelooft heilig in solidariteit. De samenwerking met GroenLinks is voor haar dan ook logisch: "We hebben meer overeenkomsten dan verschillen. Uiteindelijk moeten we het samen rooien als bewoners van deze planeet." Als raadslid wil ze vooral verbinden en zoeken naar de gemene deler: gezondheid, veiligheid en een fijne buurt voor iedereen.
Van de handrem af
Speerpunt 'Pijler 3: Welzijn en een zorgzame gemeenschap voor iedereen' ligt Wanda na aan het hart. "Noaberschap was voor mij een nieuw woord, maar geen nieuw verschijnsel," zegt ze. Haar meest concrete wens voor De Wolden gaat over wonen. Ze ziet te veel jongvolwassenen die noodgedwongen bij hun ouders blijven wonen. "Zo’n leven staat een beetje op de handrem. Een vogel moet het nest uit kunnen om te vliegen." Wanda wil zich hard maken voor betaalbare woningen, zodat iedereen tot zijn recht komt.
In haar ideaalbeeld over vier jaar is de gezelligheid en het landschap van De Wolden onveranderd, maar is de bereikbaarheid een stuk beter. "In mijn droom rijden er kleine elektrische busjes rond, zodat iedereen – ook vanuit de kleine kernen – van A naar B kan."
04 Eline Kippers - Van Lint
Klusser in Drogteropslagen
In het meest zuidelijke puntje van onze provincie, in Drogteropslagen, woont Eline. Ze deelt haar huis met haar man, twee zonen en maar liefst zes katten. Wie Eline kent, weet dat ze haar hand er niet voor omdraait om de handen uit de mouwen te steken. Letterlijk. "Mensen kijken er nog wel eens van op dat ik thuis de klusser ben," lacht ze. "Ik heb zelf meubels gebouwd, een vlonder bij de vijver aangelegd en de speeltoestellen in de tuin voor onze jongens ontworpen en gemaakt."
Maar ze bouwt niet alleen met hout; ze bouwt ook met groen. Eline is gek op tuinieren en heeft échte groene vingers. Haar eigen tuin heeft ze volledig natuurvriendelijk ingericht. Een kleine oase voor insecten, vogels en kleine zoogdieren zoals egels en eekhoorns, want ze brengt haar idealen graag direct in de praktijk.
Die creativiteit loopt als een rode draad door haar leven. Vijftien jaar lang stond ze voor de klas als docent beeldende vorming en CKV. En ze heeft haar eigen kunsteducatiebedrijf, waarmee ze kinderen leert om problemen creatief te benaderen. "Die open blik van kinderen is goud waard. Ik sta altijd open voor verschillende invalshoeken; vaak zijn er meerdere wegen die naar een oplossing leiden."
Van zorgen naar actie
Toch was de politiek vier jaar geleden geen vooropgezet plan. Het was de zorg van haar oudste zoon die de vonk deed overspringen. "Hij zag op het jeugdjournaal de bosbranden, de overstromingen en het verdwijnen van insecten. Hij maakte zich zorgen over zijn toekomst." Als moeder wilde Eline niet aan de zijlijn staan. Met de steun van zowel thuis en als binnen de partij, werd ze lijsttrekker voor GroenLinks en zette zich vier jaar lang in voor een leefbare toekomst.
Nu, met de fusiepartij, doet ze bewust een stapje terug op de lijst. "Ik wil deze nieuwe beweging steunen met mijn kennis en ervaring, maar ik wil er thuis ook zijn als moeder. Dat hebben mijn jongens ook nodig voor hun toekomst."
De Routeplanner
Dat stapje terug betekent niet dat ze minder ambitieus is. Eline ziet zichzelf in de nieuwe fractie niet zozeer als de 'luidste stem', maar als de strateeg. "Noem me een routeplanner," zegt ze. "Ik stippel de koers uit om onze idealen te bereiken. Zit de weg tegen? Dan zoek ik een alternatieve route. En soms hoort daar een tussenstop bij. Als we uiteindelijk maar op onze bestemming komen."
Nuance en Noaberschap
Haar wens voor De Wolden is helder: meer nuance. "We lijken soms vergeten dat niet alles zwart-wit is. Laten we wat begripvoller en milder voor elkaar zijn." Voor Eline hangt alles samen: wonen, natuur en zorg. "Je kunt geen leefbare omgeving hebben zonder balans in de natuur en gezonde grond. En een fijne leefomgeving creëren lukt alleen als we omkijken naar elkaar. Noaberschap doe je samen."
Ze geniet zelf volop van die omgeving, wandelend met haar zonen over het Roekpad in Echten, in het natuurgebied bij Klein Zwitserland of rond het Zwarte Gat en fietsend door het Reestdal. "Ik hoop dat we die natuur herstellen en dat onze jongeren straks ook een huis kunnen vinden in een vitaal De Wolden. Daar blijf ik me – creatief en constructief – voor inzetten.
05 Paul van Eijk
Bruggenbouwen op De Tille
In het prachtige buurtschap De Tille in Ruinen woont Paul (58). Hij woont daar met veel plezier samen met Nicolette (die we ook voorstellen) en hun hond Charlie. Nu de kinderen het huis uit zijn, genieten ze volop van de omgeving. Paul wijst graag op de betekenis van zijn woonplek: "De Tille betekent houten brug. En dat is ook precies wat ik in de politiek wil zijn: een bruggenbouwer."
Paul is opgeleid als milieuwetenschapper en werkt als manager bij een waterschap en onderzoeker bij een hogeschool. Hij is een echte vakman als het gaat over water, klimaat en ruimte. In zijn vrije tijd geniet hij van de oude eiken en de vennen in Boswachterij Ruinen, maar zijn blik is nooit naïef.
Niet wegkijken
"Ik kijk naar het landschap, maar ik kijk niet weg voor de problemen," zegt Paul serieus. Hij ziet de effecten van klimaatverandering in onze directe omgeving: extreme hoosbuien, gortdroge zomers en waterkwaliteit die onder druk staat. "Dit raakt onze voedselproductie, onze natuur én onze gezondheid. Ik maak me daar grote zorgen over. We moeten ons landgebruik aanpassen om water beter vast te houden."
Het Groene Goud
Toch is zijn verhaal niet somber, maar juist economisch gedreven. Paul noemt de esdorpen en beekdalen van de Ruiner Aa en de Reest 'Het Groene Goud' van De Wolden. "Door dit goud willen mensen hier wonen, werken en op vakantie gaan. Een schone leefomgeving is de motor van onze economie."
Dit koppelt hij aan het begrip Brede Welvaart: investeren in groen en klimaat levert uiteindelijk winst op voor iedereen. Voor de boer, de recreatieondernemer en de inwoner. "Groen en Sociaal gaan hand in hand."
Pizza’s en Popmuziek
Wie denkt dat Paul alleen met serieuze beleidsstukken bezig is, heeft het mis. Hij komt uit een groot gezin, is dol op popmuziek en was zelfs zanger in een bandje. Maar zijn grootste talent ligt wellicht in de buitenkeuken. "Ik tover de beste pizza’s van zuidwest Drenthe," lacht hij. "Heerlijk buiten eten met vrienden en een biologisch wijntje, daar kan ik echt van genieten."
Over vier jaar hoopt Paul dat De Wolden veiliger, schoner en gezonder is. Een gemeente waar we bouwen voor starters en ouderen, maar altijd passend bij de schaal van het dorp. Als "kritische vriend" in de raad wil hij daar analytisch en scherp aan bijdragen.
06 Erik Verheijen
Hobbyboer in Bazuin
In het buurtschap Bazuin, vlak bij Zuidwolde, geniet Erik (70) van wat hij noemt "een levend schilderij". Vanuit zijn huis kijkt hij uit over het Suuddal. Samen met zijn vrouw Harriët, met wie hij al vijftig jaar gelukkig is, runt hij daar een levendig erf. "Met Leonberger Moby, vijf schapen, twee ezels en tien kippen kun je ons best hobbyboeren noemen," vertelt Erik. Nu de vier dochters zijn uitgevlogen, is er ruimte voor het verzorgen van de dieren, tuinieren en klussen.
Toch zit Erik niet stil. Hij roeit bij HRV De Compagnie, zingt in een kerkkoor en speelt saxofoon in de High Moor BigBand. "Ik ben van huis uit theoloog," onthult hij. Die achtergrond zie je terug in zijn carrière: hij werkte jarenlang als geestelijk verzorger in gevangenis de Grittenborgh en TBS-kliniek Veldzicht.
Waarde van democratie
Erik brengt een schat aan politieke ervaring mee; hij zat eerder al 12 jaar in de gemeenteraad. Waarom nu toch weer die stap naar voren? "Ik gun de plek aan een jongere generatie, maar ik geloof dat ouderen met hun levenservaring en wijsheid ook iets te vertellen hebben."
Zijn motivatie is principieel. Erik ziet dat de democratie wereldwijd, maar ook lokaal, onder druk staat. "Te vaak voert eigenbelang of partijbelang de boventoon. Het moet in de politiek gaan om de afweging tussen particuliere belangen en het álgemeen belang." Hij heeft een hekel aan partijen die claimen te weten wat 'het volk' wil. "Het volk is pluriform. In een democratie moeten álle stemmen gehoord worden, juist ook die van minderheden."
Bazuinerveld en Shared Space
Als het gaat om de inhoud, klopt zijn hart voor natuur en landbouw. Als bewoner van het buitengebied ziet hij dat boeren en natuur geen vijanden zijn, maar partners in een gezond landschap. Zijn wensen zijn concreet en lokaal: "Ik zou het Bazuinerveld graag teruggeven aan de natuur, zoals het ooit bedoeld was: een heideveld met schapen dat onze natuurgebieden verbindt."
Dichter bij huis, in Zuidwolde, ziet hij ook verbeterpunten. "De Hoofdstraat moet echt autoluw en wandelvriendelijk worden. Het is nu een shared space, maar de auto domineert nog veel te veel."
Diepgang
In de nieuwe fractie van GroenLinks-PvdA wil Erik de man zijn die de diepgang zoekt. Hij wil debatteren op inhoud en anderen met argumenten overtuigen, in plaats van vastgeroeste standpunten herhalen. Hij noemt zichzelf een luisteraar en – hoewel hij het een jeukwoord vindt – een verbinder.
Zijn toekomstbeeld voor De Wolden is helder: een gemeente met rust, ruimte en een bloeiend verenigingsleven. Maar bovenal een gemeente waar we omzien naar elkaar. "Naar mensen in nood, en dus ook naar asielzoekers. Dat hoort bij een gezonde samenleving."
07 Ronny Huls
Oer-Woldenaar
Ronny is geboren en getogen in Zuidwolde en woont momenteel op de Bloemberg. Vraag hem naar zijn favoriete plek en hij hoeft niet lang na te denken, of juist wel, want alles is hem dierbaar. "De Wolden is mijn thuis. Ik zal hier nooit weggaan. Is dat liefde? Pff, het is gewoon wie ik ben. Echte Woldenaars weten wat ik bedoel."
Die diepgewortelde liefde voor de streek combineert hij met vakkennis. Ronny is als ecoloog verbonden bij het van oorsprong Zuidwoldiger adviesbureau EcoReest, waarvoor hij momenteel zijn Vlaamse collega’s in Antwerpen en Gent begeleidt. In zijn vrije tijd is hij veel buiten te vinden: hij inventariseert vogels, zoogdieren en reptielen en doet aan trailrunning.
Stem voor wat geen stem heeft
Zijn motivatie om binnen GroenLinks-PvdA actief te zijn is principieel. Ronny ergert zich aan de tijdgeest waarin het recht van de sterkste geldt en 'alternatieve feiten' regeren. " Het maatschappelijke debat gaat steeds meer over beeldvorming en wie de grootste mond heeft. Daarmee worden veel mensen tekortgedaan, maar ook alles om ons heen dat géén stem heeft."
Ronny wil opkomen voor dat collectief: de natuur en de dieren. Niet op basis van meningen, maar op basis van feiten.
Geen beloftes, wel inhoud
Verwacht van Ronny geen mooie praatjes of gouden bergen. "Ik doe geen beloftes, dan kan ik ze ook niet breken," zegt hij nuchter. Waar hij zich wél voor inzet, is het voeden van het debat met inhoudelijke kennis op het gebied van landbouw, natuur en duurzaamheid.
Voor Ronny is alles met elkaar verbonden. Hij ziet de leefomgeving als een onlosmakelijk netwerk. "Een eerlijk verdienmodel voor de boeren is voor mij net zo belangrijk als een goede staat van de natuur. Het één kan niet zonder het ander."
Diepgewortelde cultuur
Naast de harde, groene feiten heeft Ronny oog voor het ongrijpbare gevoel van de streek. Hij wil waken over de lokale cultuur. "Sommige dingen zijn niet onder woorden te brengen, die diepgewortelde plattelandscultuur. Dat heb je en dat moeten we koesteren."
Zijn wens voor De Wolden is dan ook simpel maar doeltreffend: dat we het algemeen belang weer boven het eigenbelang stellen. En we gewoon blij zijn 'Woldenaar' te mogen zijn.
08 Nicolette Moes
De kracht van de eik
Wie Nicolette (56) zoekt, maakt grote kans haar te vinden in het prachtige beekdallandschap van Ruinen. Samen met haar partner Paul en hond Charlie geniet ze daar van de rust en de ruimte, nu hun zoons het huis uit zijn en studeren in de stad. Ze is diep geworteld in de omgeving. "Mijn lievelingsboom is een prachtige eik in het Kloosterveld," vertelt Nicolette. "Die staat in elk seizoen te schitteren."
Nicolette is iemand die letterlijk en figuurlijk de verbinding zoekt: tussen mens en natuur, en tussen gezondheid en omgeving. Met haar professionele achtergrond én persoonlijke ervaringen brengt ze een scherpe, zorgzame blik naar onze fractie.
Groen maakt gezond
In het dagelijks leven is Nicolette programmamanager Groen en Gezond bij een grote Drentse zorginstelling. Ze ziet elke dag in de praktijk wat wij als partij vinden: een groene omgeving maakt écht het verschil voor het welzijn van mensen, of het nu bewoners of medewerkers zijn. Haar missie is duidelijk: een leefomgeving creëren die uitnodigt tot gezond gedrag en waar mensen zich goed voelen.
Thuis brengt ze die passie voor groen ook in de praktijk. Haar favoriete plek om op te laden is haar eigen moestuin en kas. Lekker met de handen in de aarde, om daarna uitgebreid te koken en te tafelen met vrienden.
Zorgzaamheid in de praktijk
Naast haar baan weet Nicolette als geen ander wat het betekent om mantelzorger te zijn. Ze zorgt voor haar moeder in de Randstad. Hoewel ze dat met liefde doet, houdt het haar scherp op de realiteit: zorg is niet vanzelfsprekend. Ze ziet hoe belangrijk het is dat we ‘zorgzame buurten’ goed organiseren en ondersteunen. Dat is voor haar geen abstract beleidspunt, maar een noodzaak voor een sociale samenleving waarin we omkijken naar elkaar.
De droom: vlinders en een gezonde bodem
Als je Nicolette vraagt naar haar favoriete plekje in De Wolden, noemt ze de schitterende eik in het Kloosterveld bij Ruinen. Maar ze maakt zich ook zorgen. Om gezond oud te kunnen worden, is een schone bodem en schoon water essentieel. "Kunnen we straks nog vertrouwen op schoon water?" is een vraag die haar drijft.
Haar wens voor De Wolden is, zoals ze zelf zegt, een landschap dat weer 'bruist'. Ze droomt van een omgeving waar – net als honderd jaar geleden – de vlinders weer volop rondfladderen. Dat vraagt om biodiversiteit, inheemse beplanting en een goede balans tussen landbouw en natuur.
Verbindend en swingend
In de politiek wil Nicolette vooral een verbinder zijn. Ze is een luisteraar die zoekt naar wat ons bindt, om zo tot oplossingen te komen waar iedereen beter van wordt. De samenwerking tussen GroenLinks en PvdA past haar dan ook als een jas: samen krachten bundelen voor die gezonde, sociale toekomst.
En naast werk en politiek? Dan mag er gedanst worden. Nicolette heeft namelijk nog een verrassende kant: op goede soulmuziek gaat ze helemaal los.
09 Ewoud Bos
Van blauw naar groen
Wie Ewoud spreekt, merkt het meteen: hier staat iemand die van aanpakken weet. In Koekange vond hij zijn thuisbasis, maar zijn blik reikt verder. Jarenlang werkte hij ‘op straat’ als agent in de regio IJsselland. "Negen jaar lang heb ik in het uniform gelopen. Je ziet dan de rauwe randjes van de samenleving, maar ook hoe belangrijk veiligheid is voor mensen," vertelt Ewoud. Die ervaring nam hij mee naar zijn huidige werk als Manager Wonen bij een woningcorporatie. De overstap van politie naar volkshuisvesting lijkt groot, maar voor Ewoud is het logisch. "Bij de politie ben je vaak bezig met de gevolgen van problemen. Nu, in de woningbouw en de politiek, kan ik werken aan de oorzaak. Een goed, betaalbaar huis is namelijk de basis van een bestaanszeker leven."
Kampvuur en karakter
Naast zijn werk en zijn rol als fractievoorzitter voor GroenLinks in de Drentse Provinciale Staten, is stilzitten er niet bij. Al ruim 13 jaar is hij actief bij Scouting Meppel, tegenwoordig als voorzitter. "Daar komt alles samen," zegt hij lachend. "Samenwerken, respect voor de natuur en jongeren iets meegeven voor de toekomst. Of je nu een beleidsstuk schrijft of een kampvuur bouwt: je moet het sámen doen." Het tekent zijn karakter: nuchter, betrokken en altijd gericht op de lange termijn. Of hij nu door de bossen rondom Koekange wandelt of vergadert over energietransitie: hij doet het met passie.
Wonen, wonen, wonen
Als je Ewoud vraagt waar zijn politieke vuur vandaan komt, hoeft hij niet lang na te denken. Pijler 1: Wonen & Leefbaarheid is hem op het lijf geschreven. Hij maakt zich kwaad over de huidige wooncrisis. "Ik zie dagelijks hoe lastig het is voor starters en mensen met een smalle beurs om een plekje te vinden. Dat moet anders. Wonen is geen markt, maar een recht." Zijn wens voor De Wolden is concreet: "Ik wil dat we bouwen voor onze eigen inwoners, maar ook dat we verder kijken dan stenen. Een wijk moet leven. Dat betekent oog hebben voor elkaar, 'noaberschap' in een modern jasje, en zorgen dat voorzieningen bereikbaar blijven."
Verbinder in de polder
De samenwerking tussen GroenLinks en PvdA voelt voor Ewoud als thuiskomen. "Het sociale hart van de PvdA en de groene visie van GroenLinks versterken elkaar. Zeker hier in De Wolden, waar natuur en landbouw zo verweven zijn met het dagelijks leven." Over vier jaar hoopt hij terug te kijken op een gemeente die in balans is. "Een De Wolden waar je fijn en betaalbaar kunt wonen, omringd door robuuste natuur, en waar we niet tegenover elkaar staan, maar naast elkaar. Met de poten in de klei en de blik vooruit."
10 Gerrit Bremmer
In Zuidwolde is hij voor velen geen onbekende. "Bekend en misschien zelfs een beetje berucht," zegt hij zelf met een knipoog. Gerrit Bremmer (51) is een man van de streek en een man van de praktijk. Al 31 jaar werkt hij bij Wehkamp in Zwolle, maar zijn hart ligt onmiskenbaar in De Wolden. "Het moment dat ik Zuidwolde binnenrijd, krijg ik altijd een warm gevoel. Het is echt mijn thuis."
Terug naar het 'wij-gevoel' in De Wolden
Sterke schouders en saamhorigheid
De motivatie van Gerrit om zich kandidaat te stellen voor GroenLinks-PvdA komt voort uit een diepgeworteld rechtvaardigheidsgevoel. Als alleenstaande weet hij wat er speelt, maar hij kijkt vooral terug naar de lessen uit zijn jeugd.
"Ik ben van huis uit PvdA'er omdat ik vind dat we socialer moeten denken," vertelt Gerrit. "Ik vind dat de sterkste schouders de zwaarste lasten mogen dragen. Vroeger was ons gezin financieel niet in de positie om sommige dingen te doen. Maar door de saamhorigheid in het dorp en de omgeving kon er toch veel. We hielpen elkaar."
Juist dat gevoel van verbondenheid mist hij soms in de huidige tijd. "Ik zie nu te veel 'ikke, ikke, ikke en de rest kan stikken'. We moeten echt weer meer in 'wij' gaan denken in plaats van in 'ik'. Als ik een toverstokje had, zou dat het eerste zijn dat ik morgen verander."
Luisterend oor
Het is dan ook geen verrassing dat van de speerpunten uit het verkiezingsprogramma, pijler 3 –Welzijn en een zorgzame gemeenschap voor iedereen – het dichtst bij hem staat. Gerrit ziet voor zichzelf een duidelijke rol weggelegd in de politiek: niet als degene die het hardst schreeuwt, maar als de stille kracht. "Ik ben een luisterend oor en wil ondersteunend zijn voor anderen. Er zijn voor de mensen die dat nodig hebben."
Gerrits ideaalbeeld voor De Wolden over vier jaar is helder en past naadloos bij onze groene en sociale missie: "Zo sociaal mogelijk en met heel veel noaberschap. Een gemeente waarin we weer echt naar elkaar omkijken."
11 Joop Verburg
Met zijn 76 jaar brengt Joop Verburg een schat aan levenservaring én specialistische kennis mee naar onze beweging. Joop woont samen met zijn echtgenote Corrie in Zuidwolde, maar ze staan op het punt een stap te zetten die tekenend is voor hun maatschappelijke betrokkenheid. "Onze vier dochters zijn al lang uit huis. Wij hebben ons ingeschreven voor het project Hofwonen in Zuidwolde," vertelt Joop. "We willen kleiner gaan wonen om zo ruimte te maken voor anderen die een groter huis nodig hebben." Een prachtig voorbeeld van hoe persoonlijke keuzes kunnen bijdragen aan een oplossing voor de wooncrisis.
Een verbindende activist voor onze natuur
Van laboratorium naar landschap
In het dagelijks leven geniet Joop van zijn pensioen, na bijna 40 jaar gewerkt te hebben in het laboratorium van Ziekenhuis Bethesda. Die wetenschappelijke achtergrond laat hem niet los; hij is een fanatieke onderzoeker als het gaat om natuur en milieu. "Ik ben na mijn pensioen mijn studie naar de natuur alleen maar gaan uitbreiden," zegt hij. Die kennis gebruikt hij nu lokaal, provinciaal en landelijk om aan te tonen hoe zeer onze natuur onder druk staat.
Voor veel inwoners van Zuidwolde is Joop een bekend gezicht in het groen. Gedurende 34 jaar is hij bestuurslid en voorzitter van Natuurvereniging Zuidwolde geweest en al sinds 1998 is hij de drijvende kracht in de Vlindertuin en het Vlinderommetje. "Ik geniet daar enorm van de natuur, maar misschien nog wel meer van het plezier waarmee inwoners en bezoekers er gebruik van maken."
Giftig
Toch maakt hij zich grote zorgen. Zijn motivatie om op de lijst van GroenLinks-PvdA te staan, komt voort uit een diep besef van urgentie. Als hij morgen één ding mocht veranderen, hoeft hij niet lang na te denken: "Ik zou willen dat iedereen inziet dat het gebruik van gifstoffen een grote bedreiging vormt. Niet alleen voor de natuur, maar ook voor de inwoners zelf. Dat moeten we snel en drastisch beperken."
Joop omschrijft zichzelf als een 'verbindende activist'. Hij schuwt de actie niet als het gaat om het beschermen van de aarde, maar doet dit altijd op basis van feiten en met het doel om mensen mee te krijgen.
Gezonde toekomst
De samenwerking tussen GroenLinks en PvdA is voor Joop logisch: "Leven in een zorgzame en groene omgeving is heilzaam voor iedereen. Twee partijen die dat willen, kunnen dat veel beter met vereende krachten doen." Zijn ideaalbeeld voor De Wolden over vier jaar is dan ook glashelder: een gemeente waar agrariërs werken in een rijke natuur, waar we lokaal voedsel kopen en waar omzien naar elkaar vanzelfsprekend is en waar net als in zijn gezin cultuur en muziek een belangrijke rol spelen.